Istotnym elementem terapii pacjenta z nietolerancją glukozy lub cukrzycą jest tak zwane postępowanie niefarmakologiczne  na które składają się:

* Odpowiednio dobrany, codzienny wysiłek fizyczny,
* Właściwa dieta,
* Zapobieganie nadwadze i otyłości.
Wysiłek fizyczny.

Wysiłek fizyczny ma obejmować walkę z siedzącym trybem życia i wprowadzenie do codziennego grafiku zajęć systematycznych ćwiczeń fizycznych dostoso-wanych do wagi, wieku i chorób towarzyszących. Wysiłek fizyczny zapobiega chorobom układu krążenia i zwiększa insulinowrażliwość.
Osoby, które prowadziły siedzący tryb życia, powinny rozpoczynać wprowadzenie wysiłku powoli i stopniowo. Można rozpocząć np. od spacerów-3 x w tygodniu po 45 minut. W miarę poprawy kondycji decydujemy się na marsze, intensywne ćwiczenia, rower, basen. Należy wybrać takie ćwiczenia, które sprawiają nam przyjemność.

Odżywianie.
Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zaleca by odżywianie cukrzyka było zgodne z zasadami prawidłowego odżywiania człowieka.
Każdy dorosły chory  z cukrzycą powinien otrzymać codziennie  z pokarmem  wszystkie składniki odżywcze w prawidłowych ilościach i proporcjach. Zawartość składników odżywczych w diecie należy dobierać indywidualnie.
Składniki odżywcze to: białka, tłuszcze, węglowodany, witaminy mikro, makroelementy i woda, są one szczegółowo omówione w dziale o żywieniu człowieka.

Co jest szczególnie ważne?

1. Urozmaicenie źródeł białka, w posiłkach głównych powinny znaleźć się równocześnie  roślinne i zwierzęce
    źródła białka, które powinny dostarczać 10-20% całkowitej energii pożywienia
2. Cukry (węglowodany proste i złożone) powinny dostarczać 50-60% energii codziennego pożywienia. W
    diecie powinny przeważać węglowodany złożone. Należy wykluczyć z diety cukier biały, słodycze, limitować
    słodkie soki i owoce. Należy dbać o odpowiednią ilość błonnika (około 30 g/dobę), który znajduje się w
    otębach,owocach, warzywach i gruboziarnistych produktach zbożowych.
3. Należy ograniczać tłuszcze zwierzęce, dbać o podaż  niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych
    (NNKT), takie postępowanie zmniejsza ryzyko zachorowania na miażdżycę.
    a osoby chore na cukrzycę są na nią narażone w większym stopniu. Preferujemy więc tłuszcze roślinne
    (szczególnie olej z oliwek) i rybie. Tłuszcz jest bardzo kaloryczny.
4. Urozmaicona dieta, zawierająca produkty z wszystkich pięter Piramidy Żywienia dostarcza wszystkich
    witamin , mikro i makroelemetów
5. Zdecydowanie ograniczamy alkohol. Cukrzyk z nadwagą/otyłością i niewyrównaną cukrzycą musi
    całkowicie zrezygnować z alkoholu do czasu normalizacji masy ciała i wyrównania cukrzycy. W wyrównanej
    cukrzycy, wyjątkowo można wypić odrobinę piwa (mały kufel-0,33) lub 150 ml czerwonego wytrawnego
    wina. Obowiązuje całkowity zakaz picia wódki, słodkich alkoholi, drinków.
6. Sóli kuchenną w diecie ograniczamy  do 6 g/dobę , a w przypadku nadciśnienia i chorób nerek do 3 g soli
    na dobę).

Cele odżywiania w cukrzycy:
1. Utrzymanie prawidłowej masy ciała, zlikwidowanie otyłości.
2. Osiągnięcie i utrzymanie prawidłowego stężenia cukru w surowicy krwi i prawidłowego poziomu
    hemoglobiny glikozylowanej.
3. Utrzymanie prawidłowych wartości ciśnienia tętniczego.
4. Osiągnięcie prawidłowego lipidogramu.
5. Zapobieganie skutkom metabolicznym cukrzycy i miażdżycy.

Zasady diety nie odbiegają od zaleceń prawidłowego odżywiania człowieka, ale modyfikuje się je w zależności od wagi, wieku chorego, istnienia chorób towarzyszących. Posiłki dostosowuje się do sposobu leczenia cukrzycy(dieta, leki doustne, insulina). Na początku zmian dietetycznych warto zasięgnąć opinii lekarza.
Otyły cukrzyk, szczególnie leczony lekami doustnymi lub insuliną redukcję masy ciała powinien przeprowadzać pod kontrolą lekarza.

W pracy z chorym z cukrzycą wykorzystuje się różne modele oceny liczby spożytych węglowodanów (tabele wymienników węglowodanowych-WW, indeks glikemiczny posiłków-IG, obliczanie białka, tłuszczy, węglowodanów w posiłkach- BTW). Są to metody równoważne i wszystkie służą prawidłowemu zbilansowanie diety w składnikach odżywczych.

Uwaga!
Każdej zmianie kaloryczności diety  w cukrzycy muszą towarzyszyć częste kontrole glikemii, aby zapobiec niedocukrzeniu i zbyt wysokiemu poziomi cukru w surowicy krwi.
!-- (C) stat24.com / podstrony -->